Vloek van de farao - Toetanchamon

De vloek van de farao ontstond in de jaren 20, nadat een Britse aristocraat, Lord Carnarvon, de tombe van Toetanchamon was binnengegaan en kort daarna was gestorven. Hij stierf aan een muggenbeet waarmee hij was geïnfecteerd en kranten weten dat in die tijd aan de vloek van de farao. Lord Carnarvon's overlijden zou het gevolg zijn van het verstoren van de rust van de farao.

Egypte wil meer te weten komen over de beruchte vloek van de farao. Wetenschappers gaan ongeopende tombes onderzoeken op aanwezigheid van gevaarlijke gassen of bacteriën, die mogelijk de dood van vroegere grafopeners verklaren, aldus een Egyptische oudheidsdeskundige.

De Vloek van de farao is een broodjeaap verhaal dat beweert dat de deelnemers aan de expeditie van Howard Carter, waarbij het graf van farao Toetanchamon geopend werd, op mysterieuze wijze kort na elkaar zouden zijn gestorven.
De daaropvolgende gebeurtenissen waren zo toevallig en onverklaarbaar dat de wereld versteld stond en deze wraak van de farao toch langzaam serieus werd genomen.

Het verhaal
De wetenschappers Gardiner, Breasted, Winlock, Foucart, La Fleur, Davies, Harkness en Derry en geldschieter Lord Carnarvon zouden door de vloek van de farao om het leven zijn gekomen.

Lord Carnarvon werd erg ziek. Aanvankelijk leek het mee te vallen, maar hij kreeg hele hoge koorts en hij ging ijlen. Hierna viel hij in coma. Op de dag van zijn dood gebeurden er hele vreemde dingen. In Caïro gingen alle lichten uit. De hond van Carnarvon (die ver weg van z'n baas in Engeland was) ging hard janken en viel daarna dood neer.

Waarheidsgehalte
De lijst werd samengesteld door Philipp Vandenberg en is waarschijnlijk niet betrouwbaar. Wat het waarheidsgehalte geen goed doet, zijn de beweringen dat allerlei andere personen die met de mummie in aanraking kwamen of er in de buurt kwamen ook kort daarna overleden. Zo zou een arbeider die de mummie moest verplaatsen tegen de kist geschopt hebben en kort daarop zijn nek hebben gebroken. Waarschijnlijk zou een arbeider in werkelijkheid niet eens hebben gedurfd tegen een dergelijk artefact te schoppen, niet uit angst voor de vloek, maar uit angst voor ontslag.

Volgens Het Parool zou de vloek bedacht zijn door 19e eeuwse auteurs, die boeken over ontwakende mummies en Egyptische vloeken schreven. Egyptische tomben bevatten bovendien bezweringen als "De dood komt op snelle vleugels naar degene die aan het graf van de farao komt". Grafroverij vond immers zeer vaak plaats, en vrijwel alle tomben zijn al in de oudheid compleet leeggeroofd. Hoogstwaarschijnlijk zal dit slechts grafrovers angst hebben aangejaagd.

Ook bestaat de mogelijkheid dat giftige bacteriën of schimmels in graven aanwezig waren, wellicht opzettelijk door priesters daar verspreid. Ook hiervan is tot nu toe geen bewijs.

Volgens secretaris-generaal Zahi Hawass van de Egyptische Hoge Raad voor Oudheden is het goed mogelijk dat de lucht in een duizenden jaren afgesloten tombe is vervuild, onder meer door bacteriën in de overblijfselen van de Egyptische farao's en hun gezellen. Hawass zei zelf ook wel eens in een graf bewusteloos te zijn geraakt.

Moderne Vloek van de Farao
De veelgehoorde kreet in Egypte waarmee bedoeld wordt, de dunne of gewoon netjes diarree. Sinds ik in Egypte kom, heb ik natuurlijk wel een keer de vloek van de farao mogen ervaren. Normaal had ik altijd de eerste dagen wat last van 'de dunne', één keer was het ernstiger, met krampen en een paar dagen 'verplicht direct contact' met een toilet op zeer korte afstand. Zie Egypte informatie.